JAKOBI KARL GUSTAV JAKOV ( Jacobi Carl Gustav Jakob )

Nemački matematičar (1804-1851)

Nepokoran da bi se priklonio tradicionalnoj nastavi, on neposredno proučava dela velikih matematičara, posebno Ojlera i Lagranža. Počev od 1821 posvećuje se matematici na univerzitetu u Berlinu gde 1825 podržava jedan stav koji se odnosi na neke Lagranžove formule.Nadahnut citanjem Le Žandrovog (Le Gendre Adrien-Marie, 1752-1883) dela Vežbe iz integralnog računa (1816-1817) piše dva pisma o svojim otkrićima koja se odnose na eliptičke funkcije astronomu Šumaheru (Heinrich Christian Schumaher, 1780-1850), koja je on objavio u svom dnevniku “Astronomske vesti” (Astronomische Nachrichten). U isto vreme Jakobi započinje naučnu prepisku sa Ležandrom koja se odnosi pre svega na eliptičke funkcije i koja će trajati do Ležandrove smrti. Kao profesor univerziteta u Keninsbergu , Jakobi je u vezi sa astronom Beselom (Friedrch Bessel, 1784-1846).

Objavljivanje Abelovog dela Istraživanja eliptičnih funkcija podstaklo je Jakobija da ubrza rad pa je 1829 objavio posebnu raspravu Fundamenta nova theoriae functionum ellipticarum (Nove osnove teorije eliptičkih funkcija) koja daje njegove nazive i oznake novih funkcija. Ovo delo sadrži samo elementarni deo njegovih istraživanja o eliptičkim funkcijama i više rasprava. Nadahnut velikom Abelovom teoremom, čiji je pravi zanačaj prvi uvideo. Jakobi uvodi funkcije više promenjivih koje će od tada zvati Abelovim. Veći deo njegovih radova posvećen je transformaciji integrala, teoriji običnih I parcijalnih diferencijalnih jednačina. Pored ovih istraživanja, poznat je njegov doprinos računu varijacija, dinamici čvrstih tela, nebeskoj mehanici: problem tri tela, perturbacija planeta.

U algebri su mu poznati radovi o kvadratičnim oblicima kao I jedno izlaganje- uvod u raspravu o funkcionalnom ili Jakobijevim determinantama, koje je dugo ostalo klasično. Značajni su I radovi o krivama, algebarskim površima, infinitezimalnoj geometriji i teoriji brojeva.